Avrupa Komisyonu, mevcut dolaşım yönetmeliğini gözden geçirmeye yönelik tasarıyı kabul etti. Tasarı oldukça muhafazakâr. Çünkü mevcut “Evdeymiş gibi Dolaşma (“Roaming Like At Home – RLAH”) 10 yıl daha uzatmaktadır.Bu, belirli istisnalar dışında, AB içindeki gezginlerin, ek dolaşım maliyetleri ile ücretlendirilme riski olmaksızın kendi yerel tarifeleri ile haberleşecekleri anlamına gelir. Bu girişim siyasi olarak memnuniyetle karşılanmaktadır çünkü dolaşım ek ücretlerinin sona ermesi her zaman Avrupa Birliği’nin sıradan insanlara karşı en göze çarpan başarılarından biri olarak görülmüştür.
Yeni kurallar, diğerlerinin yanı sıra, yolcuların şunları da yapması gerektiğini açıklığa kavuşturmayı amaçlamaktadır:
- Yurtdışında da, evdeymiş gibi aynı mobil ağ kalitesinin ve hızının keyfini çıkarın;
- Dolaşım sırasında müşteri hizmetleri gibi servis numaralarını ararken olası ek ücretler hakkında daha iyi bilgi sahibi olmak;
- Ziyaret edilen ülkede mevcut olan acil durum hizmetlerine alternatif erişim yollarından haberdar olun.
Bu noktaya kadar tüm iyi haberler. Şimdi karanlık tarafa bakalım.🙂
Avrupa mobil pazarı henüz mevcut değil
Komisyon, “RLAH” rejimini uzatıyor ve 10 yıl daha zorunlu hale getiriyor çünkü özel düzenlemeler olmaz ise, dolaşım fiyatlarının tekrar yükselmesi çok muhtemel. Böyle olunca da Avrupa vatandaşlarının seyahat ederken ek ücretlerle karşılaşması riski var. Komisyon, çeşitli seçenekler arasında, RLAH yükümlülüğünü kaldırmayı düşünüyordu, ancak sonunda bunu yapmadı. Tersine, mobil piyasa güçlerinin dolaşım ek ücretlerini yeniden oluşturacağı sonucuna vardılar. Maalesef bunu söylüyorum, ama gerçek bu.
Başka bir deyişle, 25 yıllık serbestleşme ve 10 yıllık özel dolaşım düzenlemesinden sonra, Avrupa mobil endüstrisi , mobil operatörlerin Avrupa düzeyinde oynadığı ve dolaşım ek ücretleri olmaksızın Avrupa tarifeleri sunmaya teşvik edildiği bir ekosistemi hala sağlayamıyor . Buna karşılık, yerel düzeyde rekabet etmeye devam ediyorlar (çok ülkeli grupların parçası olsalar bile) ve bu nedenle, yalnızca, bir RLAH yükümlülüğü geçerli olmadıkça, normalde seyahat eden kullanıcılar için dolaşım ek ücretleri ile artacak olan yerel tarifeler sunarlar. Neden böyle? Sorun, diğerlerinin yanı sıra, bir yandan tek pazarı ve dolaşım ek ücretlerinin sonunu savunan, diğer yandan mobil operatörleri sınır ötesi seviyede oynamaya caydıran çelişkili Avrupa telekom politikasından. Bunu açıklamak o kadar kolay değil ama deneyeceğiz.
RLAH operatörler için değil, yalnızca kullanıcılar için mevcuttur.
Sorun, RLAH rejiminin operatörler için değil, yalnızca tüketiciler için mevcut olmasından kaynaklanmaktadır. Diğer bir deyişle, dolaşım ek ücretleri operatörler için değil tüketiciler için ortadan kalktı. Operatörler, RLAH rejiminde yürürlükte olan yerel tarifeleri uygulamaya devam etmek zorunda kaldıklarında bile, dolaşımdaki müşteriler için yabancı ağların maliyetini ödemeye devam etmektedir. Toptan dolaşım maliyetlerinin perakende tarifelerinden daha yüksek olması durumunda, uzun süreli dolaşım hizmeti, mobil operatörler için telafi edilemeyen maliyetler yaratacaktır. Bu çok nadir değildir, çünkü AB’deki en yaygın mobil tarifelere göre bir tüketici için ortalama olarak bir Gigabyte maliyeti 20 sent iken, buna karşılık gelen dolaşımdaki toptan satış maliyetleri çok daha pahalı olabilir: Komisyon şu anda bu tür toptan satış fiyatlarını 3 Euro‘da sınırlamaktadır. Bu 2025’te sadece 1,5 Euro’ya düşmesi ve 2032’ye kadar böyle kalması gereken bir tavan. Açıktır ki, bu tür sınırlar piyasa gerçekliğinden kopar ve bazı operatörlerin roaming hizmetleri sağlarken telafi edilemeyen maliyetlere maruz kalmasına neden olur (çözümlenemez, çünkü RLAH rejimi dolaşım ek ücretleri eklemeyi yasaklıyor ve sürdürülebilirlik çözümü gibi düzenleme tarafından sağlanan araçlar gerçekçi değil).
Bu toptan dolaşım maliyetleri senaryosunun rekabetçi sonucu, mobil operatörlerin çoğu için, kullanıcılarının para kaybedecekleri için sistematik olarak yurtdışında dolaşmalarına izin vermenin ekonomik olarak uygun olmamasıdır.
Dolaşım pazarları rekabetçi değil
Operatörler arasında, toptan dolaşım ücretleri ile piyasa gerçekliği arasındaki kopukluk farklı işler. Daha büyük mobil ağ operatörleri (“MNO’lar”), dolaşım trafiğini değiş tokuş ettikleri ve maliyetleri karşıladıkları için, ikili anlaşmalar temelinde (normalde benzer büyüklükte) diğer mobil operatörlerle müzakere ederken çok daha düşük toptan dolaşım tarifelerinden yararlanabilirler. Bununla birlikte, bu sistemin kurbanı küçük mobil operatörler (trafiği baskın MNO’lardan daha düşük) ve MVNO (mobil sanal şebeke operatörleri)lar, ülkelerdeki bir radyo erişim ağına sahip olmadıkları için toptan uluslararası dolaşım erişiminin tek taraflı alıcılarıdır. Özellikle MVNO’lar, MVNO’nun o yabancı MNO’ya gönderdiği dolaşım trafiği karşılığında bir MNO’dan gelen herhangi bir gelen dolaşım trafiğini barındıramaz. Bir MVNO, genellikle yurtdışındaki müşterilerinin ürettiği giden dolaşım trafiğini yalnızca toptan satış düzeyinde satın alabilir. Bu giden dolaşım trafiğini gelen dolaşım trafiğine karşı ticaret / takas (kısmen) imkanı olmadan. Bu, MVNO’ların, perakende dolaşım ek ücretlerinin kaldırılmasının toptan satış düzeyinde oluşturduğu maliyetleri karşılayamayacağı anlamına gelir. Yukarıdakilerden dolayı, MVNO’lar toptan dolaşım erişimini müzakere ederken MNO’lardan yapısal olarak farklı bir durumdadır ve bu nedenle adil toptan dolaşım anlaşmalarını müzakere etmede daha fazla zorluk yaşarlar.
MNOs iç pazarlarını korumak eğiliminde , Tek Pazar rağmen
Bir tarafta dolaşım pazarındaki rekabet eksikliği gibi yukarıdaki durumun kombinasyonu ve mobil operatörleri ulusal sınırların ötesinde rekabet etme konusunda caydıran dolaşım yönetmeliği mevcut senaryoyu oluşturur: ve daha büyük mobil operatörler yerel pazarlarını korumak için teşvik edilir. Oligopolistik karlar nereden elde edilirken, yüksek toptan dolaşım ücretleri yabancı mobil operatörlerin önünde bir engel oluşturuyor. Yukarıdakilerin bir kanıtı, çok uluslu grupların parçası olan mobil operatörlerin bile, grubun bulunduğu ülkelerde Avrupa çapındaki tarifeleri sunma potansiyeline sahip olmalarına rağmen, ulusal düzeyde rekabet etmeye devam etmeleridir.
Böyle bir senaryo düşünüldüğünde, mobil operatörlerin, düzenleme yoluyla yasaklanmadıkça (gerçek durumun gösterdiği gibi) yolculara dolaşım ücreti uygulama eğiliminde olmaları şaşırtıcı değildir. Bu, işletmelerinin yerel merkezli olması, Avrupa çapında olmamasının bir sonucudur.
RLAH vatandaşlar için değil gezginler içindir
Yukarıdakilerin bir başka sonucu olarak, önerilen düzenleme, RLAH’ın yalnızca AB içinde seyahat eden kişiler için geçerli olduğunu ve bu nedenle avantajın belirli bir süre için sınırlı olduğunu doğrulamaktadır . Seyahat edenler cep telefonlarını yurtdışında 4 aydan uzun süre kullanırsa, mobil operatörler RLAH rejimini kesme ve dolaşım ek ücretleri uygulamaya yeniden başlama hakkına sahiptir. “Kalıcı dolaşım”, yani bir vatandaşın bir ülkede sim kart satın alıp diğer AB ülkelerinde kalıcı olarak kullanabilmesi için olası seçenek memnuniyetle karşılanmamakta ve hatta mücadele edilmesi gereken bir uygulama olarak değerlendirilmektedir. Bunun nedeni, Komisyon’un, yukarıda da belirtildiği gibi, ulusal / yerel modellere dayanan mobil operatörlerin ekonomisini etkilemek istememesidir. Ancak bunu yaparak Komisyon, Avrupa mobil pazarının başarılamamasından doğrudan sorumlu haline geliyor. Bu durumda pazarı suçlamak gerçekten zordur.
Yazının İngilizce aslını bırayı tıklayarak okuyabilirsiniz.
Kaynak : 