Makalenin başını Kurumsal Veriler Ne Kadar Silinebilir? – 1 başlığı altında okuyabilirsiniz.
Korunması Gereken Arşiv
Eğer silemiyorsanız, üretim ortamını yavaşlatmaktan korumanın en iyi yolu verileri arşivlemektir.
Örneğin Newbury, Ohio’daki Saint-Gobain Crystals, SAN ve NAS ortamlarını Computer Associates (CA)’dan BrightStor ArcServe Backup’ı kullanarak arşivleyen bir plan oluşturdu. Her gece 3 TB’nin üstünde veri yedekleniyor ancak şirket veri erişimini arttıran ve nadiren erişilen dosyaların boyutunu azaltan ayrı bir arşivleme ortamını savunuyor. CA yazılımı bu tür dosyaları üretim Serverlarından yaklaşık bir yıl sonra taşımakta. Daha sonra ise, bu dosyalar depolama toteminin en alt tabakalarına gönderilmekte.
Saint-Gobain Crystals’ın IT ve telekomünikasyon yöneticisi Mohamad Alkazaz “Beş yıldan daha eski tarihli dosyalar kaset ve DVD’lere kopyalanıyor, daha sonra etiketlenip uzak bir alandaki yanmaz bir bölmede saklanmaktalar,” diyor. “Bu WAN üzerinden arşivlenmiş veriye kolay ve hızlı erişimi sağlıyor.”
e-mail içinse şirket serverdan gelen 60 günden eski mesajları arşivliyor. Ancak iş istasyonlar için durum farklı. Çalışanlara kendi e-maillerini lokal olarak arşivlemeleri öğretiliyor. Alkazaz ayrıca dosyaları arşivlemeden ya da silmeden önce yedeklemeyi ve kullanıcıların network depolama kaynaklarını doldurmalarını engellemek için disk kotalarını zorlamayı içtenlikle tavsiye ediyor.
“Şirketler, Shark, TagmaStore veya Symmetrix’ten edinebildikleri kadar fazla bilgi edinmeli ve daha ucuz bir şeye arşivlemeli,” diyor Karp. “Bu nevi kararlar verinin önemine ne sıklıkla kullanıldıklarına ve ne kadar kapasiteye sahip olduğunuza dayandırılarak alınmalı.”
Böyle bilgi yaşam-döngüsü yönetimi(ILM) yaklaşımları, uyum taleplerini karşılamak üzere geliştirildi.
SOX Tepkisi
Kesinlikle verinin bundan böyle silinemeyeceği yönünde tabandan gelen bir düşünce var. Ancak bazı şirketler ellerindeki her şeyi tutmanın çok da akıllıca bir yol olmadığını düşündüklerinden bunu yapmayı planlamıyorlar.
Güney California’da ev sahipliğini Depolama Networkleri Profesyonelleri Derneği’nin yaptığı bir grup toplantısında, depolama yöneticileri veri silinmesi ile ilgili savaş hikayelerini birbirlerine sundular. En zengin 100 firmanın, devasa parekende satış zincirlerinin ve telekom devlerinin ulaşılan itiraflara göre, e-mail ve iş istasyonlarını her 28 ila 60 günde bir temizledikleri ortaya çıktı.
Bir başkası “arşivlemenin” büyük oranda uçtaki kullanıcıya yutturulduğunu itiraf etti. Var olan politikaya göre belirli bir eşiğe ulaştığınızda IT otomatik olarak arşivlenmiş veri ve e-mailler ile bir CD oluşturmakta ve bunu uçtaki kullanıcıya yollamaktaydı. Depolama yöneticisi, bunun disk alanı kontrolü konusundaki endişelerde işe yaradığını ancak yakın zamanda, pratikte hat boyunca denetim sorununa yol açabileceği söylentileri işittiğini belirtti.
Horison’dan Moore Midwest’te bulunan ve büyük oranda özel teşebbüs’e ait bir sigorta şirketinin kurtulabileceği her veri bitinden kurtulmak amacında olduğuna dair bir öykü anlattı. Ancak şirket her şeyi yitirmekten kaçınmak için güç bir çizgi tutturmalı.
“Uyum konusuna karşı büyümekte olan bir tepki söz konusu,” diyor Moore. “Büyük şirketlerin bunu karşılamaya gücü yetebilir, ancak çoğunluğun yetmez. Ve çoğunluğa göre, veri silmenin riski uyum fiyatından çok daha az.”
Şimdiki uyum zorlamasını 90’lardaki ISO hevesine benzetiyor. O zamanlar, şirketler ISO sertifikası alabilmek için birbirleri ile yarışmışlardı. Belgeleme işleminde milyarlarca dolar harcamışlardı. Şimdi ise kimse ISO’dan bahsetmiyor.
“Şirketler silme tuşları ile yeniden bağlantı kurmalı,” diyor Moore. “Pek çok organizasyon şimdi Sarbanes-Oxley’i lav etmek için doğru zaman olduğuna inanıyor.”
Veya en azından, zaten taşıyabileceğinden fazla yük sırtlanmış olan IT departmanlarına gelen talepleri azaltmanın bir yolu bulunmalı.
Kaynak : 