Oysa bu sektörün oyuncuları hala Karasal Hatlar üzerinden Data İletimi, A ve B Tipi Uzak Mesafe Telefon Hizmeti lisanslarının ne işe yaradığını anlayabilmiş değildir.
C tipi lisans ile hangi tür hizmetlerin verilebileceği konusu ise, bir yandan Danıştay’da görülen dava kapsamında tartışılırken, diğer yanda Anadolu’da hatları kesilmiş ve bu yüzden hizmet veremeyen call shoplar bulunmaktadır. 0811’li hatları kullanma mecburiyeti ya da bir başka işletmeciye ait numaranın ne şekilde kullanılacağı yolundaki tartışmalara bile son nokta koyulabilmiş değildir. İşte tam bu noktada mevcut hukuki durumu daha da karıştıracak yeni bir tür lisansın müjdesi verilmektedir! Hem de ne müjde…
Bugün tüm tekellerin sona ermesinin üzerinden iki buçuk yıla yakın zaman geçmiştir. Kurum tarafından ondan fazla çeşit ruhsat ya da genel izin verilmiştir. Bu yetkilendirmenin hepsine birden sahip olan işletmecinin ödediği bedeller milyon dolarlar seviyesindeyken, en basit Skype benzeri bir internet telefonu hizmeti verilmesine mevzuatımız uygun değildir!
Tüm dünyada yıllardır verilen hizmetlerin Türkiye’de yabancı işletmeciler için serbest, Türkiye’de lisanslı işletmecilere yasak olmasının hiçbir haklı sebebi bulunmamaktadır. Bu konuda yapılan haklı itirazlara karşı düzenleyici kurumun verdiği cevap ise, yasaklar ülkesi Çin örneğidir.
Bu büyük ve güzel ülkenin işletmecileri için Çin modeli serbestleşmenin layık görülmesi üzüntü vericidir. Düzenleyici kurum içinde “nasıl yapabilirizin değil, nasıl engel oluruz” un çalışmasının yapılmasını anlamak mümkün değildir.
Uzak Mesafe Telefon Hizmeti lisansı alan bu ülkenin işletmecilerinin yarısı, aldıkları lisansın aslında içi boş bir kağıt parçası olduğunu maalesef tüm servetlerini tükettikten sonra anlayabilmiştir. Yirmiye yakın işletmeci ellerindeki bu hiçbir işe yaramayan kağıtları yarı fiyatına satmaya çalışmakta, satmayı başarabilenler dünyanın bu en nezih sektörüne bir daha yan gözle bile bakmamayı düşünmektedir.
Her şey bir yana, geçen iki yıllık süre sonunda A ve B türü lisans kapsamında hizmet verebilen işletmeci sayısı “0”dır.
Ana telekom operatörünün belirlediği sözleşme koşulları ile hizmet vermek bugün bile mümkün değildir. Düzenleyici kurumun ana telekom operatörü hakkında müeyyide uygulama isteği yok denecek kadar azdır. Sonu gelmeyen toplantılar, çalışma grupları, ne yazık ki hiçbir sorunu çözmek için yeterli olamamıştır.
“Anlaşıldı, tamam”, “sizin tamam dediğiniz de anlaşıldı tamam”, “sizin bizi anladığınıza ilişkin dediğiniz tamam da anlaşıldı, tamam”, “bizim, sizin anlaşıldığınızı ……..” türü toplantılardan çıkan somut sonuç neredeyse yoktur.
Peki bu durumda hangi işletmeci acaba kurumdan yeni bir lisans talebinde bulunmuştur? Bir başka deyişle; kurumdan talep edilen, adil rekabet ve iş yapabilme imkanı sağlayan ortamın hazırlanması mı yoksa A3++ Tip Sabit Telefon Hizmeti lisansı mıdır?
Geçtiğimiz iki yıl içinde Uzak Mesafe Telefon Hizmeti Lisansı alan işletmecilerin yarısı yok olmuştur. Geride kalan birkaç işletmecinin ise yeni verilecek Sabit Telefon Hizmeti Lisansı kapsamında yok olacağı düzenleyici kurumun bilgisi dahilindedir.
Gelinen bu noktada yeni bir tür lisanstan bahsedilmesi dahi üzüntü vericidir. Hele hele anket formunda yer alan ve yeni lisans bedelleri 200 bin ile 500 bin YTL arasında mı yoksa 1 milyon YTL den de mi yüksek olmalı türü sorular karşısında hayrete düşmemek mümkün değildir.
Peki icat edilen bu lisans türlerine dünyanın hangi ülkesinde rastlamak mümkündür?
Bu denli yüksek lisans bedellerinin talep edilmesine Avrupa da mı yoksa Amerika uygulamalarında mı rastlanılmaktadır?
Herhalde bu anket formunu hazırlayanların bu ücretleri neye göre belirlediklerini açıklamalarında büyük fayda bulunmaktadır.
Birkaç yıla kadar hizmet veren işletmeci sayısının bir ikiyi geçmeyeceğini savunan holding patronlarının öngörülerinin dayanağı acaba bu yüksek lisans ücretleri midir? Yoksa bu bir öngörü değil de, bazıları için bir hedef midir?
Asla unutulmamalıdır ki; yüksek lisans bedelleri sonunda kaybeden bu ülkenin tüketicisi ve çalışkan, yetenekli mühendisleri olacaktır. Birkaç holding şirketi tarafından belirlenecek telefon hizmetleri bedeli elbette yüksek olacaktır. Bu hizmetler üzerinden katma değer yaratmak isteyen binlerce, on binlerce mühendisimiz ise bu büyük holding kapılarında bekletilecek ve çok kuvvetle olası büyük projeleri kapı önlerinde odacı ve çaycılarla paylaşılacaktır.
Dileğimiz ; düzenleyici otoritenin Çin yerine kendisine AB uygulamalarını örnek almasıdır. Onlarca tür ve yeni lisanslar icat etmesi yerine, birkaç tür lisans ile yüzlerce işletmeciye rekabet edebilecekleri ortamın yaratılmasıdır. Eşi, benzeri görülmemiş lisans ücretleri ile hazinenin zenginliğini amaçlamak yerine, bu ülkede neden bir Skype ya da Google örneğinin çıkmadığının sorgulanmasıdır.
Kaynak : 