Kripto dünyası bir yandan akıllı sözleşmelerin gücüyle yeni fırsatlar yaratırken, diğer yandan karmaşıklığı nedeniyle kullanıcıların hata yapma olasılığını artıran bir ekosistem sunuyor. Bu dinamik ortamda kullanıcılar, bilinmezlikler ve artan risklerle karşı karşıya kalıyor. NFT platformları ve DeFi hizmetleri gibi üçüncü taraflar arasındaki belirli etkileşimleri onaylamayı sağlayan akıllı sözleşme fonksiyonları, blok zincirine yönelik talimatlar olarak tanımlanıyor.
Birçok kişi bu fonksiyonları nasıl yorumlayacağından emin olmadığı için işlemi güvene dayalı bir şekilde onaylıyor ve doğrulamayı atlıyor. Bu kör nokta, dolandırıcılar için devasa bir fırsat yaratıyor. Dolandırıcılık riskini en aza indirmek için Web 3.0 ile etkileşim sırasında tehlike işaretlerinin tespit edilmesi gerekiyor. Biraz yönlendirme ile tehlike işaretlerinin tespitinin zorlanmadan gerçekleştirilmesi ise mümkün. Eğitim ve rehberlik, bu bilinç düzeyini artırarak dolandırıcılık riskini azaltabiliyor ve kullanıcıları daha güvenli bir deneyime yönlendirebiliyor. Tüketiciler ve kuruluşlar için kritik dijital varlık güvenliği ve kullanımı konusunda dünya lideri olan Ledger, akıllı sözleşme fonksiyonlarından bazılarını ve dolandırıcılığı tespit etme yöntemlerini açıklıyor.
1. SetApprovalforAll. “Tümü için onay ver” fonksiyonu, Web 3.0 ile etkileşim sırasında sıkça karşılaşılan bir işlemdir ve bu nedenle iyi anlaşılması gerekmektedir. Bu fonksiyon özellikle NFT’lerin bir piyasada satışa sunulması durumunda kullanılır. Amacı ise bir NFT satıldığında, piyasanın bu dijital varlığı kullanıcının cüzdanından alıcının cüzdanına taşımasını sağlamaktır. SetApprovalforAll fonksiyonu oldukça yaygın olsa da kullanıcılar için büyük riskler barındırmaktadır çünkü kapsamı çok geniştir. Fonksiyon onaylandığında, etkileşime geçilen platforma, cüzdandaki tüm ERC20 token’larına veya NFT’lere erişim izni verilir. Bu izin gelecekte cüzdana eklenecek tüm token’lar için de geçerli olur ve platformun vadedilen işlemleri yerine getireceğine dair bir güven beyanı olarak değerlendirilir. Ancak olası hatalar durumunda ciddi riskler oluşabilir. Her işlemde, token’lara erişim izni neden verildiği sorgulanmalı ve işlemin meşruiyeti dikkatlice değerlendirilmelidir. Bu bilinçle her durumda tehlike işaretleri tespit edilebilir ve riskler en aza indirilebilir.
2. SafeTransferFrom. “Giden transfer onayı” fonksiyonu, Web 3.0 kullanıcılarının sıkça karşılaşabileceği bir başka yaygın akıllı sözleşme fonksiyonudur. Bu fonksiyon, bir cüzdandan başka bir cüzdana NFT gönderildiğinde devreye girer ve kullanıcıların işlevi tanıması önemlidir. Örneğin bir sıcak cüzdandan daha güvenli bir Ledger cüzdanına NFT aktarıldığında mesajın onaylanması gereklidir. Bu tür bir işlemde fonksiyonun kullanımı mantıklı olsa da farklı senaryolarda ortaya çıkması büyük bir risk işareti olarak değerlendirilmelidir. Yakın zamanda gerçekleşen bir dolandırıcılıkta bir web sitesi, NFT’leri ücretsiz mint’leme vaadiyle kullanıcıları cezbetmiş ancak SafeTransferFrom fonksiyonu ile cüzdanlarındaki NFT’lerin çalınmasına neden olmuştu. Bir NFT mint’leme işlemi sırasında transfer işlemi görülüyorsa, bu durum bariz bir tehlike işareti olarak algılanmalı ve işlemden kaçınılmalıdır. Akıllı sözleşme fonksiyonu çağrılarında gerçekleşecek olan tek şey fonksiyon kutusunda yazılı olandır.
3. SendEth. “Ether gönder” fonksiyonu, Web 3.0 ile etkileşim sırasında başka bir cüzdana Ether gönderilmesini sağlayan yaygın bir fonksiyondur. Bu fonksiyon genellikle bir cüzdandan başka bir cüzdana ETH gönderildiğinde veya bir satın alım gerçekleştirildiğinde kullanılır ve normal bir işlem olarak kabul edilir. Ancak SendEth fonksiyonunun beklenmedik yerlerde, özellikle bir NFT mint’leme işlemi sırasında görülmesi riskleri artırabilir. Kullanıcılar mint’leme yapıldığını düşünürken fonlarının başka bir adrese aktarılma riskiyle karşılaşabilirler. Dolandırıcılığı tespit etmek için fonksiyon çağrısının amacına ve alıcı adresine dikkat edilmelidir. Mint’leme işlemi doğrudan blok zinciriyle gerçekleştirilir ve başka bir cüzdanla ilişkilendirilmemelidir. Bu nedenle SendEth fonksiyonunun mint’leme işleminde görülmesi veya işlem sırasında bir alıcı adresinin bulunması, bariz bir tehlike işareti olarak değerlendirilmelidir.
Kaynak : 