Hindistan ve ABD arasındaki gerilimler (örneğin ticaret tarifeleri) arttıkça, Hindistan açısından ABD teknoloji platformlarına bağımlılığı azaltmak politik ve stratejik bir hedef haline geliyor.
Hindistan yapımı uygulamalar (Arattai, MapMyIndia, Koo, Zoho’nun Microsoft Office’e alternatifleri) bizzat bakanlar tarafından kamuoyuna tanıtılıyor. Bunu Atmanirbhar Bharat (kendi kendine yeten Hindistan) çerçevesine oturtuyorlar.
Hintli bakanlar artık Google Haritalar, WhatsApp ve Microsoft’un yazılım paketi gibi büyük ABD teknoloji ürünlerine yerel alternatifleri kamuoyuna tanıtıyor. Zoho tarafından geliştirilen mesajlaşma uygulaması Arattai, Sensor Tower rakamlarına göre, sadece Hindistan’da Ağustos ayında 10.000’in altındaki yüklemeden, Eylül ayında 400.000’in üzerine çıkarak çarpıcı bir indirme artışı yaşadı.
İndirme artışının yanı sıra, Arattai’nin günlük aktif kullanıcı sayısının 26 Eylül’de yaklaşık %100 artarak 100.000’i geçtiği bildirildi. Hindistan Teknoloji Bakanı Ashwini Vaishnaw ve Ticaret Bakanı Piyush Goyal konuyla ilgili duyurular yaptılar.
Hükümet onayı (ve hatta bazen resmi ortamlarda “tanıtım amaçlı kullanım”), yeni yerel uygulamalara büyük bir görünürlük ve güven sağlayabilir. Yine de, tek başına devlet desteği yeterli değil; kolaylık, ölçeklenebilirlik, özellikler, güvenilirlik ve kullanıcı güveni, kalıcılığı belirleyecektir. Ayrıca Hintlilerin gözetim endişesi de belirleyici olabilir.
WhatsApp, Microsoft Office ve Google Haritalar gibi platformlar, bizzat büyük ve yerleşik kullanıcı tabanlarından faydalanıyor. Arattai gibi yeni katılımcılar yalnızca ilk indirmeleri çekmekle kalmamalı, aynı zamanda kullanıcıları elinde tutmayı başarmalı ve faydalı ekosistemler (örneğin, bağlantılar, entegrasyonlar) oluşturmak zorunda.
“Hindistan’da Üretilmiş” bir uygulama, kendisini ikna edici bir şekilde gizliliğe daha saygılı (veya en azından yabancı kuruluşlar tarafından daha az veri toplayan) olarak konumlandırırsa avantaj elde edebilir. Ancak bu, söylenmesi yerine getirilmesinden daha kolay bir vaattir.
Yerli alternatifler özellik bakımından geride kalırsa, kesintiler yaşarsa veya verileri kötü yönetirse, kamuoyunun güvenini zedeleyebilir. Ayrıca, yerel alternatiflerin aşırı tanıtımı korumacılık olarak algılanabilir ve bu da ticaret ve düzenleme zorlukları yaratır.
Hindistan’da bazı eyaletler yalnızca yerli uygulamaları teşvik etmekle kalmıyor, aynı zamanda belirli alanlarda (örneğin sosyal medya, mesajlaşma) yabancı uygulamaları tamamen yasaklıyor. Hindistan’ın genel yönetiminin yaklaşımı ise şimdiye kadar daha yumuşak – zorlamadan ziyade teşvik edici.
Avrupa’da düzenleyici tutum, yerli alternatifleri desteklemekten ziyade yabancı platformlara (veri koruma, rekabet hukuku) kurallar koymakla ilgilidir. AB çeşitlendirmeyi memnuniyetle karşılayabilir, ancak belirli yerel uygulamaları resmi olarak onaylaması pek olası değil.
Kaynak : 