DVB-RCS tam olarak ETSI EN 301 790’da tanımlanmıştır. Bu iki yönlü DVB uydu sistemini destekleyen bir uydu uçbirimini (Çok kez Etkileşimli Uydu Uçbirimi – Satellite Interactive Terminal – veya Dönüş Kanalı Uydu Uçbirimi – Return Channel Satellite Terminal – olarak adlandırılır) tanımlar.
Uydu kullanıcı uçbirimi bir uydu yer istasyonundan standart bir DVB-S yayını almaktadır. Kullanıcıya doğru olan veri normal olarak bu bağlantı üzerindne gönderilir. Ek olarak DVB-RCS aynı uydu anteni ile kullanıcıya veri iletimi yeteneği sağlamaktadır. İletim yeteneği, kullanıcı uçbirimlerinin iletimde bulanabilmesi için müsait olan kapasitenin MF-TDMA kullanılarak (Multi-Frequency Time Division Multiple Access, Çoklu Frekans Zaman Bölümlemesi Çoklu Erişim) paylaşılması sayesinde mümkün olur. Dönüş kanalı 1/2 katlamalı FEC ve Reed Solomon kodlaması kullanılarak kodlanır. Standardın kendisi kullanılacak frakens bandını (veya bandlarını) tanımlamadığından değişik frkenas aralıklarını kullananan sistemlerinin tasarımı mümkündür. Taşınacak veri ATM AAL-5 kullanılarak, ATM hücrelerinde kapsüllenebileceği gibi MPEG-2 üzerinden doğal IP kapsüllmesi de gerçekleştirilebilir. Ayrıca standart bir dizi güvenlik mekanizmasını da içermektedir.
Kullanıcı Uçbirimi için Bir Protokol Yığını Düzenlemesi
DVB-RCS uçbirimleri, uygun uydu frekansı bandlarında alış ve veriş gerçekleştirebilmek için iki yönlü mikrodalga antenlerine gereksinim duyarlar. Bunlar tipik olarak bir kablo (veya bir grup kablo) ile dahili bir birime bağlanırlar. Bu LAN arayüzüne sahip bir STB (Set Top Box), bir PC’ye USB gibi bir port ile bağlı harici bir cihaz veya yine PC’ye takılabilen dahili bir kart olabilir. DVB cihaz üreticilerini ana amacı cihaz maliyetlerini düşük tutmaktır. Maliyeti sistemin veriş yeteneği belirlediğinden pazarda değişik bit kapasitelerde veriş yeteneğine sahip cihaz seçenekleri bulunacaktır.
Kaynak : 