Yerel Alan Network (LAN) Mimarisi ilk olarak 1976 yılında Intel ve DEC işbirliği ile Xerox Corporation tarafından geliştirildi.
Ethernet bus ya da star topolojisi kullanır ve 10 Mbps veri transfer hızını destekler. Ethernet özellikleri fiziksel ve onun altındaki yazılım tabakalarını belirleyen IEEE 802.3 standardlarına uygun hizmet eder. Ethernet, eş zamanlı talepleri karşılamak için CSMA/CD erişim methodunu kullanır. Bu da en çok kullanılan LAN standartları arasındadır.
Ethernet’in yeni versiyonu, 100Base-T (ya da Fast Ethernet) olarak adlandırılır. Bu 100 MBps veri transfer hızını destekler. En son geliştirilen versiyon ise saniyede 1 gigabit (1000 megabit) veri hızlarını destekleyen Gigabit Ethernet’tir.
SONET, Eşzamanlı Optik Network (Synchronous Optical Network) kelimelerinin ingilizce karşılığının kısaltılmış halidir. Bu fiber-optik transmisyon sistemlerinin bağlanmasında kullanılan bir stadarttır. SONET, Bellcore tarafından 1980’lerin ortasında önerildi. Şu anda bir ANSI standardı haline geldi.
SONET, OSI 7-tabakalı modelin, fiziksel tabakandaki arayüz standardını tanımlar. Standard, farklı hızlardaki veri akımlarının çoklu katlı hale gelmesini sağlayan arayüz hızlarının hiyerarşisi olarak tanımlanır.
SONET 51.8 Mbps (OC-1)’den, 9.95 Gbps (OC-192)’a kadar olan Optik Taşıyıcı (Optical Carrier – OC) seviyelerini gösterir. Daha önceki hız standartları farklı ülkelerdeki çoklu katlama (multiplex) için uyumlu değildi. SONET’in uygulanmaya başlanması ile dünya çapındaki haberleşme taşıyıcıları sayısal taşıyıcı ve fiber-optik sistemlerini birbiriyle bağlayabilir hale geldiler.
SONET’in ITU tarafından standardize edilen şekli SDH olarak adlandırılır.
ATM ; Eşzamanlı olmayan Transfer Modu (Asynchronous Transfer Mode) kelimelerinin kısaltılmışı. Belli boyuttaki paketler ya da hücrelerle veri transferine dayanan bir network teknolojisi. ATM ile kullanılan hücre daha eski teknolojilerde kullanılanlara göre nispeten daha küçük birimlerdir. Küçük ve sabit hücre boyutları ATM ekipmanının aynı network üzerinden video, ses ve veri geçirmesine olanak sağlar.
Bazıları ATM’in internet bantgenişliği sorununa cevap olduğunu düşünüyor ama bundan şüphesi olanlar da mevcut. ATM veri transferi başlar başlamaz 2 nokta arasında belirli bir kanal ya da yol yaratır. Bu mesajları paketlere bölen ve kaynakla varış noktası arasında herbir paketin farklı yol izlediği TCP/IP protokolundan farklılığıdır. Bu fark nedeniyle ATM networkü boyunca, olayı izlemek ve faturalamaya esas teşkil edecek veri kullanım miktarını tespit etmek kolaylaşır. Ama network trafiğinde ani dalgalanmalar da bu nedenle meydana gelir.
ATM servisi satın alırken, 4 tip servisten birisi seçilir:
- Sabit Bit Hızı (constant bit rate – CBR): Verilerin dengeli bir akım halinde gönderilmesi için sabit bir bit hızı belirler. Bu kiralık hat (leased line)’a uygundur.
- Değişken Bit Hızı (variable bit rate – VBR): Belli bir işlem hacmi belirlenir ama veri eşit miktarda gönderilemez. Bu ses ve videokonferans verilerinin gönderilmesinde popüler olan seçenektir.
- Mevcut Bit Hızı (available bit rate – ABR): Ganarti edilmiş minimum bir kapasite sağlar. Ancak network boşken verinin yüksek kapasitede patlamasına müsade eder.
- Belirsiz Bit Hızı (unspecified bit rate – UBR): İşlem hacmini garantilemez. Bu dosya transferi gibi gecikmeleri tolere eden uygulamalarda kullanılır.
Frame Relay : Geniş alan networkü (WAN) üzerindeki erişim cihazlarında kullanılan paket anahtarlamalı protokol. ABD’deki Frame Relay networkler T-1 (1.544 Mbps) ve T-3 (45 Mbps) hızlarındaki veri transferini destekler. Frame Relay, servis sağlayıcılarin mevcut T-1 ve T-3 hatlarının bir kullanım yolu gibi düşünülebilir.
ABD’de çoğu telefon şirketi, 56 Kbps – T-1 arasında erişim isteyen müşterilerine artık Frame Relay servis öneriyor. Avrupa’da, Frame Relay hızları 64 Kbps ile 2 Mbps arasında değişiyor.
Frame Relay ABD’de daha popüler çünkü nispaten daha ucuz. Ancak bazı yerlerde ATM türü daha hızlı teknolojiler tercih ediliyor.
Kaynak : 