MediaWeek baş muhabiri Mike Shields “Tüm yayın kuruluşlarının karşı karşıya olduğu gerçek şu ; seyircileri genellikle yaşlılar. Oysa, online vidyo izleyicileri ise genç kitleler. Bu yıl bütün büyük medya şirketleri genişbant yayınlarını deniyorlar.”
NBC’nin hamlesi medyadaki televizyon içeriğini online olarak yayınlama olayını test etmeye yönelik bir dizi çabanın en sonuncusu ve en büyüğü.
Geçen ay Apple iTunes Music Store üzerinden ABC şovlarını ücretli indirmeye açtı. Bundan önce de CNN, önceleri ücret karşılığı olan programlarından video kesitlerini kullanıma açtı.
Başta Comedy Central ve MTV olmak üzere (her ikisinin sahibi de Viacom) diğer yayın istasyonları, müzik videolarının yanı sıra The Daily Show ya da The Colbert Report gibi popüler programlarının neredyse tüm içeriğini online izlemeye sunarak şovlarını duyuruyordu.
Bu çeşitli hamlelerin arkasında medya yapımcılarının farkettiği iki temel şey yatıyor. Bunlardan ilki TiVo ve daima açık İnternet gibi teknolojik gelişmelerle birlikte, tüketicilerin önceden belirlenmiş bir program içeriğine sadık kalmaya yönelik ilgi ve ihtiyaçlarının kaybolması.
MSNBC:com başkanı Charlie Tillinghast “Sisteme en büyük darbe TiVo’ydu” diyor. “Bu bir kere hazmedildiğinde, esnek zamanlı içerik o kadar da radikal bir kavram olmaktan çıktı. Bu anlayış kısmen, programların yalnızca televizyon programı olmadığına dayanıyordu; her türlü dijital ortamda olabilirlerdi.”
İkincisiyse, yayın istasyonlarının videolara (genelde bir video klip öncesinde görünen) paketledikleri reklamlar için son derece yüksek ücretler alabilmesidir. Tillinghast MSNBC’nin videoları sırasında verdiği reklamlar için yaklaşık 35-40$ CPM (bin izleme başına ücret, anahtar kelime olmaksızın online reklamcılığın standart ölçütü) ücret aldığını söylüyor.
Bu rayiç, Jüpiter Araştırma’dan bir analiste göre “diğer video reklamlarıyla eşdeğer”; ancak örneğin bin izlenme başına yalnızca 3-5$ tutan manşet reklamlardan oldukça yüksek. (Anahtar kelime bazlı reklamlar, örneğin Google’ın arama sonuçlarıyla beraber sunulanlar, “tıklanma-üstünden” işliyorlar ve bu bakımdan mukayese edilmeleri mümkün değil.)
Bu durumda yayın içeriğini yeniden tasarlamak ve buna eklenmiş kârlı yeni reklamlar satmak yayın istasyonları için hiç düşünmeden alınabilecek bir yatırım kararı olmalı – bedava video trafiği artırır, trafik reklam gelirini artırır ve video ve reklam ücretleri online rayiçler arasında en yüksek olanlarıdır.
Ekranın diğer tarafından bakınca, tüketiciler tarafından genişbant bağlantıların giderek daha fazla tercih edilmesi İnternet video içeriğindeki bu patlamayı mümkün kılmaktadır.
Nielsen/NetRatings’e göre daha bir yıl öncesinde A.B.D.’deki genişbant etkinliği yüzde elli eşiğini aştı.
Bu hızlı bağlantılar, video kaydeden dijital kamera satışlarındaki artış ve şirketlerin video içeriği sağlamadaki hevesi de eklenince, videoyu en hızlı büyüyen online medyalardan biri haline getirdi. IDC araştırma şirketi 2009 itibariyle 591 milyon gigabaytlık video içeriğinin online olarak erişilebilir olacağını öngörmekte.
Televizyon istasyonlarının sunduğu ücretsiz videoların çoğu akışkan formatta, Windows Media Player ya da Real Network’ün Real Player’ını kullanmakta. Bu durum, örneğin haber bültenleri ya da konulu mizah programları gibi çoğunlukla bölümlerden oluşan, geçici tarifelerin kısa raf ömrü düşünüldüğünde gayet anlamlı.
Ne var ki Apple/ABC video duyurusunda da görüldüğü gibi şirketler aynı zamanda zamana daha az bağlı içeriklerini de belli bir ücret karşılığında online olarak kalıcı biçimde indirmeye açma konusunda deneylere atılmaktalar.
Elbette, müşteriler bir ortamdan diğerine her geçtiğinde, iş dünyasının kendi uzun vadede test edilmiş gelir akışlarını buraya akıtma riski söz konusudur. Web’te bin izlenme karşılığı 40$’lık online reklam rayiçi iyi olabilir – ancak 30 saniyelik reklamlar için yayın istasyonları tarafından alınan altı haneli miktarların yanında son derece sönük kalırlar.
Pek çok televizyon yapımcısı geçişi kaçınılmaz buluyor ancak bu değişimi tek tarafın kazanacağı bir durum olarak da görmüyorlar. MSNBC’den Tillinghast şöyle diyor: “Haber bültenlerini online sunmak, yerini almaya yönelik değil desteklemeye yönelik bir şeydir.”
Kaynak : 