Bu makalenin önceki bölümlerini
- İnternet Üzerinde Çocuk Pornografisi – 1
- İnternet Üzerinde Çocuk Pornografisi – 2
- İnternet Üzerinde Çocuk Pornografisi – 3
- İnternet Üzerinde Çocuk Pornografisi – 4
- İnternet Üzerinde Çocuk Pornografisi – 5
- İnternet Üzerinde Çocuk Pornografisi – 6
başlıkları altında okuyabilirsiniz.
Çocuk Pornografisinin Sınıflandırılması
Çocuk pornografisinde, değişik sınıflandırmalar göze çarpmaktadır. Bu sınıflandırmaların içerisinde en çok kullanılanlar ise şunlardır:
- Çocuk Pornografisinin Genel Anlamda Sınıflandırılması:
- Çocuklarla birlikte yetişkinlerin de yer aldığı olaylar
- Sadece çocukların yer aldığı olaylar
- Çocuk Pornografisinin görüntü veya imaj bazında sınıflandırılması:
- Bir çocuğun veya çocukların cinsel içerikli görüntüleri
- Çocukların cinsel organlarının görüntüleri
- Bazen çok küçük yaştaki çocukları hatta bebekleri içeren, acımasızca anal veya vajinal olarak ırza geçme, cinsel kölelik, oral seks, hayvanlarla birlikte cinsel ilişki ve cinsel tacizin bütün çeşitlerini gösteren olay görüntüleri
Çocuk Pornografisinin Zararlı Etkileri
Çocuk pornografisi temel olarak 2 suçu kapsar denilebilir. Bunlar çocukların cinsel amaçlı kötüye kullanımı ve bunun temsil edilmesidir. Bu tür olaylar sonucunda çocuklarda oluşacak zararlı etkiler, çoğu uluslararası seminerde tartışılmıştır (Warburton, 2001).
1999 yılında, İngiltere Sağlık Departmanı tarafından yapılan bir araştırma çerçevesinde, cinsel tacize maruz kalmış çocukların %50’sinde aşağıdaki bozukluklar saptanmıştır (Jones and Ramchandani,1999);
- Depresyon
- Travma sonrası stres bozukluğu
- Davranış bozuklukları
- veya bunların kombinasyonları
Yine bu araştırma kapsamında, cinsel taciz sonrası evden uzaklaşan çocuklarda yukarıdaki bozukluklara daha fazla rastlanıldığı belirtilmiş olup, bozuklukların rastlandığı çocukların %59’unda intihar düşüncesi ve %66’sında ise hissel ve davranışsal problem belirtileri olduğu saptanmıştır.
Diğer bir araştırmaya göre çocuklara cinsel tacizde bulunanların %50’sinden fazlasının, kendilerinin de cinsel tacize uğramış olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca İngiltere’de yapılan çalışmalarda da çocuk fahişeliği ile çocuk pornografisi üretimi arasında sıkı bir ilişki olduğu ortaya çıkmıştır (WPCR, 2003).
Çocuk Pornografisi içeren bir imajdan, çocuğu tespit edip, yerini belirlemenin yetkililer tarafından çok zor olduğu belirtilmektedir. Wonderland olayında* resimleri olan 1263 farklı çocuktan sadece 16’sı teşhis edilebilmiştir (Hürriyet, 1998). Kişiler teşhis edilse dahi, olayların kişiler üzerinde yarattığı olumsuz etkileri düzeltmek, neredeyse hiç mümkün olmamıştır.
Ülkelerdeki polis birimleri, çocuk pornografisinde kullanılan resimlerden kişileri belirleme bağlamında değişik çalışmalar yürütmektedir. Bazıları aranan şahısların resimlerini sosyal örgütlere veya okullara dağıtırken, bazıları ise merkezileştirilmiş veri tabanına kayıtlı resimlerden dijital görüntü tanıma gibi teknolojik yöntemleri kullanarak sonuca ulaşmaya çalışmaktadır. Bu bağlamda, Türkiye’de de Ankara Emniyet Müdürlüğü Bilişim Suçları Büro Amirliğince, çocuk pornografisi materyallerinin bulunduğu bir veri tabanı oluşturulmuştur. Oluşturulan bu veritabanından, ülke genelinde kaybolan veya kaçırılan çocukların resimleri taranmak suretiyle, çocuk pornografisi ticaretinde kullanılıp kullanılmadıkları tespit edilmeye çalışılmaktadır (AEM, 2004). Emniyet güçleri açısından medya yoluyla arama yöntemi, çocukta daha sonraları bazı ruhsal bozukluklara neden olabileceği düşüncesiyle, genelde tercih edilmeyen bir yöntemdir. Buna rağmen Almanya gibi bazı ülkelerde, bu yöntem de kullanılmaktadır.
Utting, raporunda (Utting, 1997) Amerika’da yapılan 2 çalışmaya değinmektedir. Birinci çalışma, 1984 yılında Şikago (Chicago) polisi tarafından geçekleştirilmiştir. Buna göre, çocuk pornografisi ile ilgili materyal bulundurma suçundan yakalanan şahısların, kendilerinin de çocuklara cinsel tacizde bulunurken fotoğraflarının olduğu tespit edilmiştir. İkinci çalışma ise Amerika Gümrüğü tarafından yapılmış ve çocuk pornografisi materyallerini satın alan kişilerin yaklaşık %80’inin, kendilerinin de aktif olarak bu işi yaptıkları tespit edilmiştir.
Yine 2004 yılında, Ankara Emniyet Müdürlüğü Bilişim Suçları Büro Amirliği tarafından yapılan “Kara Lazer” operasyonu çerçevesinde, çocuk pornografisiyle uğraşan dört kişi, yaklaşık 1600 adet pornografik içerikli CD ile birlikte yakalanıyor ve alınan materyaller üzerinde yapılan incelemeler esnasında, yakalanan kişilerden bir tanesinin, yaşı tam olarak belirlenemeyen ama küçük olduğundan kuvvetle şüphelenilen bir kızla aktif olarak cinsel ilişkiye girdiği ve bunu gizli kamera çekimi ile videoya aldığı tespit ediliyor (AEM, 2004).
Yapılan bütün bu tespitler, çocuk pornografisi ticareti ile uğraşanların, oluşturdukları materyallerde (resim, video v.b) kendilerinin de bizzat bu işin içinde aktif olarak rol oynayabilecekleri ihtimalini doğurduğu gibi, özellikle polisin bu yönden de detaylı araştırma yapması gerekliliğini ortaya koyuyor.
Lancashire Üniversitesi Siber Uzay Araştırma Biriminden Rachel O’Connell, internet ortamındaki çocuk tacizcilerinin davranışları üzerinde kapsamlı bir araştırma yapmış ve çocuk pornografisini bir yetişkinin cinsel ilgisi adı altında “yasallaştırma ve normalleştirme” çabasında olduklarını tespit etmiştir (O’Connell, 1999). Aynı zamanda, Türkiye’de yapılan araştırmalar sonucunda da benzer kanılara varılmış ve operasyonlar sonucunda yapılan sorgularda, kişilerin çoğunun bu işi sadece cinsel meraktan yaptıklarını veya çocuk sevici olduklarını söyleyerek kendilerini savundukları tespit edilmiştir (AEM,2004).
Yazının “Çocuk Pornografisinin Hacmi ve Ticari Boyutları” anlatan devamını İnternet Üzerinde Çocuk Pornografisi – 8 başlığı altında okuyabilirsiniz.
* 1998 yılında, dünya çapında 14 ülkeyi (ABD, İngiltere, Avustralya, Avusturya, Finlandiya, Fransa, Yunanistan, Almanya, İtalya, Norveç, Portekiz ve İsveç) kapsayan ve 100 kişinin gözaltına alınmasıyla sonuçlanan çocuk pornografisi operasyonu.
Kaynak : 