Web 2.0 ile ilgili olarak en çok abartılan konulardan birisi, sırf çok fazla insan kullanıyor diye, bu işte çok para olduğuna inanılmasıdır.
MIT Technology Review dergisinin son sayısında yayınlanan bir yazı bunun pek de böyle olmadığını ortaya koyuyor. Örneğin; dergide sosyal networking sitelerinin abone bazında büyümede pek çoğumuzun hiç öngörmediği bir biçimde gökdelenler gibi yükselişte olmalarına karşın, karlılıklarının aynı ölçüde büyümediğinden bahsediliyor. Örneğin Facebook Ocak 2008 yılında bir önceki yıla göre ziyaretçi sayısını ikiye katlamış olsa da, bu yıl 100 milyon dolar zarar etmesi beklenen bir sosyal networking sitesi.
Elbette ki sosyal networking sitelerinin para kazandırmıyor olmasının başlıca sebeplerinden birisi sadece reklamlara bel bağlıyor oluşları. Her site reklam gelirlerinden para kazanmayı hedefler, ama burada sorun bir sosyal networking sitesine reklam yerleştirmenin bir portala banner yerleştirmekten veya bir arama motoruna sponsorluk linkleri vermekten çok farklı oluşu. İnsanlar Facebook’a arkadaşları ile etkileşime geçmek ve içerik paylaşmak üzere giriyorlar ve hal böyleyken reklamların yollarına çıkmasından hoşlanmıyorlar.
Hedef odaklı reklamlar bu konuda geçici bir çözüm sunuyor gibi ancak, Facebook’un da zor yoldan öğrendiği gibi, kullanıcı profillerinin demografik bilgi bağlamında birer altın madeni olmaları, kullanıcıların bu bilgileri reklam amaçlı kullandırmaktan hoşnut olacakları anlamına gelmiyor.
Bu konuda iyimser olanlar işler bir reklam modelinin zaman içinde kendini göstereceğinde ısrar ediyorlar, ancak o zamana dek pek çok deneme-yanılma süreci gerçekleşecektir ve başarı da kullanıcıları anlama yeteneğine bağlı olacaktır. Ancak bu oldukça zorlu bir uğraş olacaktır zira pek çok kullanıcı da henüz keşfetme aşamasında olduklarından bir yerden diğerine hareket edip artlarında terk edilmiş kullanıcı hesapları bırakıyorlar. Dolayısıyla burada hareket halindeki bir hedef kitlesinden bahsediyoruz.
Technolohy Rewiev’in de belirttiği gibi Web 2.0 cephesinde sanal dünyalar hala canlılıklarını koruyorlar ve açık kaynağa geçmek ve birlikte işlem gören avatarlar oluşturmanın yollarını arıyorlar.
Linden Laboratuarları tarafından yeni piyasaya sürülen ve geliştiricilerin yeni işlevsellikleri test edebilmeleri için tasarlanan Open Grid Beta programı, kullanıcıların Second Life test alanı ile Open Sim’in ürettiği diğer yazılımları çalıştıran ve Linden Lab’a ait olmayan test alanları arasında dolaşmalarına olanak sağlayacak. Open Sim bir sanal-dünya sunucusu yaratmak üzere tasarlanmış bağımsız bir açık kaynak projesi.
Peki bunca uğraş niye? Çünkü bu sayede örneğin bu sayfa gibi 2 boyutlu sayfaların yerine etkileşimli 3 boyutlu Web sayfalarının olduğu “3D Internet” yaratılabilir. İşletme bakış açısından bakacak olarsak bu uğraş günümüzde örneğin Nokia gibi firmaların her bir sanal dünya için farklı sanal vitrinler tasarlaması ve oluşturmasını gerekli kılan sanal dünya silolarını da ortadan kaldıracak. “Sadece bir defa oluşturun ve her yere taşıyın!” sloganının etkisini bir düşünün.
Bu arada sanal iş dünyasının şu ana dek Second Life’ta büyük bir başarı yakalayamadığını belirtmekte de fayda var. Elbette Second Life karakteri mobil içerik işindeki rakipleri dahil tüm on-line rakiplerinden daha fazla rağbet gören Playboy firması bu konuda bir istisna oluşturuyor.
Yeri gelmişken belirtmek gerekir ki sanal-dünya kullanıcıları da aslında birlikte işlem gören avatarlar için bir yaygara kopartmakta değiller. Second Life sakinlerinden Prokofy bu hamlenin güvenlik ve fikri mülkiyet hakları açısından pek çok ciddi sorunu da beraberinde getireceğini ifade ediyor.
Kaynak : 