3G sonrası standart, teknoloji ve hizmet savaşları sonunda başlamaya hazır. Yol haritaları çizildi, önümüzdeki 4 ay içinde yapılacak piyasa sürümleri açıklandı. Yani, sonunda mobil endüstrisi, servis cinsleri gibi uçtaki kullanıcılar için önemli olan sorunlar hakkında konuşmayı bırakıp, veri transfer oranları, spektral verim, patent telifleri gibi sağlayıcıların sevdikleri konulardan bahsetmeye başlayacaklar.
3G sonrası teknoloji tarafları (ki henüz 4G olarak adlandırabilenecek taraf az) müşteri taleplerine odaklanmış durumdalar. Çalıştıkları konular ise hız ve basitleştirilmiş mimari.
Ancak 3G teknoloji savaşlarını gördükten sonra, GSM’lerin LTE’si (Uzun Vadeli Evrim – Long Term Evolution) ile CDMA’ların UMB’si (Ultra Mobil Geniş-Bant) arasında sürdürülen 3G sonrası kavgayı adeta bir 3G Standart Savaşları 2.0 olarak görmek mümkün.
UMB’nin 2009’da (LTE’den bir yıl önce) ticari sunumunun yapılacağı ve UMTS networklerinde yayılacağı gerçeği, halihazırdaki cep telefonu şirketleri için, hatta regülatörlerce spektrumlarında ne isterse yapmalarına izin verilen pazarlarda yer alan cep telefonu şirketleri için bile, anlamlı rakamlarda ölçekleri lehlerine kullanabilecekleri anlamına gelmiyor.
Daha enteresan olan ise bu çapraz ateş altında kalan herkes için yani WiMAX ve sabit hat geniş-bant servisleri için 3G sonrası savaşlarının ne anlama geleceği konusu.
Örneğin UMB, Alcatel-Lucent, Huawei, ZTE, Nortel, Motorola ve Qualcomm gibi CDMA sağlayıcıları tarafından o derece inanılmaz bir mucize olarak algılandı ki, 20-MHz geniş spektrum kanallarına tutunabilirseniz 290 Mbps’ye ulaşan hızlar sağlayabileceğiniz dolayısıyla da kolaylıkla ve tamamen tüm DSL formlarının yerini alabilecek bir bağlantı formu şekilde sunuldu.
Elbette ki FTTH (evlere fiber) hizmetleri sunan geniş-bant operatörleri (örneğin 1-Gbps bağlantıları ile CTI’nin Hong Kong Broadband Network’ü) sadece 290 Mbps ile etkilenecekmiş gibi gözükmüyor. Ve bence hiç kimse yeni çıkacak olan UMB için hali hazırdaki FTTH devrelerini (xDSL’i bile) terk etmeyecekler.
Yeni nesil operatör derseniz ise, güvenilir, ucuz kablosuz çözümler aramakta olan yükselen pazarlardaki telekom şirketleri için de aynı şey söz konusu. Bu şirketlerin bazıları şimdiden WiMAX’a geçti ancak çok daha büyük bir miktarda şirket EV-Do’ya ve biraz da extra çabayla UMB’ye yükseltilebilecek olan CDMA 1x networklerine geçti.
Peki WiMAX açısından bunların anlamı ne? Büyük ihtimalle kısa vadede hiçbir şey. Bir sabit hat alternatifi olarak WiMAX şu anda çok canlı ve UMB’nin çıkış tarihi olan 2009’a dek kendisi için niş bir temel oluşturabilir. Ayrıca uçtaki kullanıcıların her yerde hazır ve nazır olan Web 2.0 multimedya tekno-ütopyalarına bayıldığı konusunda etrafta hızla artan söylentilerin aksine, herkes bir avuç içi bilgisayarda HD videolar izlemek veya YouTube’e günün 24 saati mobil videolar yüklemek ihtiyacında ve derdinde değil. Hong Kong’da yüzde 130’luk bir mobil penetrasyon oranı olmasına ve dört farklı operatör arasında tercih yapma imkanları olmasına karşın son dört beş yıl içinde OFTA’nın verilerine göre mobil baz abonelerinin sadece yüzde 22’si 3G’ye geçti.
Bu veriler ışığında Ovum araştırma firması LTE ve UMB’nin varlığında, WiMAX’ın 2011 yılında tüm dünyadaki mobil geniş-bant pazarının yüzde 2’sine hükmedeceği tahmininde bulunuyor. 3G sonrası teknolojisi WiMAX’ı tamamen öldürmeyebilir ancak elini güçlendirmeye sevk edeceği kesin.
Kaynak : 