Kurallar, İnternet’in devasa bir veri tabanıymışçasına bilgi almak üzere tıklanabileceği fikri olan Semantik Ağ için birer köşetaşıdır.
W3C, bir RIF’nin birçok kaynaktan veri tümleştirmesini ve dönüşümünü tetikleyebileceğini belirtti.
RIF, bir uygulama için yazılan kuralların diğer uygulamalar ve kural motorları tarafından yayınlanması, paylaşılması, birleştirilmesi ve yeniden kullanılmasına imkan veren bir yol sunuyor.
Bunun ardında yatan fikir, veri kaynakları tümleştirmesini ve yeni sonuçlar çıkarma kabiliyetini arttırmaktır. Örneğin bir RIF, firmaların yeni müşteriler bulmasına yardımcı olabilir, doktorların reçete onaylamalarını sağlayabilir ve bankaların kredi talebi işlemlerine olanak sağlayabilir.
Böylesi bir işlevsellik, metadata (tanım) kullanımıyla veriyi daha anlamlı kılmayı amaçlayan Semantik Web’in can damarını oluşturur. Metadata, belli bir dizi verinin nasıl, ne zaman ve kim tarafından toplandığını ve verinin ne şekilde düzenlendiğini tanımlar.
Metadatayı mevcut Web’e ekleyerek Semantik Web, insanların ve makinelerin verileri daha önce mümkün olmayan bir şekilde kullanmasını sağlar.
Bir İnternet öncüsü ve Semantik Web’in baş mimarı olan W3C Direktörü Tim Berners-Lee, iş kuralı satıcılarını, kullanıcıları, kural dili tasarımcılarını ve geliştiricilerini bir kurallar standardı oluşturmak üzere bir araya getirmenin “Semantik Web”ten tam kapasitede verim almak için önemli bir adım” olduğunu ifade etti.
W3C, RIF kavramının birlikte işlerlik için kural dilleri üzerine bir W3C atelye çalışmasıyla beraber Nisan 2005’te ivme kazandığını belirtti. Bu buluşma IBM, Oracle, General Motors ve başkaları da dahil olmak üzere altmıştan fazla organizasyonu Semantik Web’i inşa etme kaygısıyla bir araya getirdi.
Üretiminde, saklanmasında ve yollanmasında kullanılan teknolojiye bakmaksızın birden fazla kaynaktan veri toplama imkanı sunan birlikte işlerlik, Semantik Web’in anahtar bileşenlerinden biridir.
Son birkaç yıldır Berners-Lee, İnternet’in bir sonraki evrimi olarak Semantik Web’e işaret etmekteydi ve o ve W3C’deki bilgisayar mühendislerinden oluşan takımı bunun temellerini atmaktaydılar.
Bu yapının iki temel taşı, Kaynak Tanımlama Çatısı (RDF) ve Web Ontoloji Dili’dir (OWL) .
RDF, kullanıcıların söz dizimi için XML ve isimlendirme için URL’leri kullanarak bir dizi farklı uygulamayı bir araya getirmesini sağlar. OWL, uygulama sınırları dahilinde daha yüksek veri tümleştirmesini ve birlikte işlerliği sağlamaya yarayan bir dildir.
W3C, OWL ile belgelerde mecut bilginin sadece insanlara sunulmasından öte uygulamalar tarafından işletilmesini de sağlamayı umuyor.
Kaynak : 