Hüseyin ve Rağbet Şirvan, Bursa’da yaşayan, 3 çocuk sahibi, öğretmen bir karı-koca. Şirvan’lar 1974 yılında doğan oğulları Alper’e 7 aylıkken konan “spastik” tanısı hayatlarını oğullarının etrafında oluşturmuşlar. Düzenlerini ona göre kurmuşlar. Hüseyin Şirvan (kendisi aynı zamanda şirketimiz Teknik Yöneticisi Mesut Tunga’nın hocasıdır) 23 yıl boyunca sırtında taşıyarak okuttuğu ve şu anda bir bilgisayar programcısı olan oğlu Alper ile turk-internet.com adına bir röportaj yaptı.
turk-internet.com : Şair bir kişilik ve bilgisayar programcılığı… Edebiyat ya da benzeri bir sahada kariyer yapmak yerine bilgisayar programcılığını seçme sebebiniz nedir?
Alper Şirvan : Meslekî tercihlerin yapıldığı lise döneminde kıstasım şuydu: Öyle bir mesleği seçmeliydim ki, fiziksel olarak beni zorlamamanın yanı sıra maddî anlamda hem tatmin edici, hem de tekerlekli sandalye üzerinde icra edilebilir olmalıydı. Edebiyat öğretmeni olmayı isterdim ama bunun icra edilebilirliği söz konusu değildi.
Ben tahsilim sırasında bile okullarımızın mimarî yetersizliğinden çok çektim; değil ki öğretmen olabileyim… Bununla beraber, açıkçası, şartlarım dahilinde mesleğimle karnımı, sanatla da ruhumu doyurmak gibi bir hedefim de vardı. Şartlar ve şartların oluşturduğu bu kıstas, bilgisayar programcılığını seçmemde en büyük etkendir. Mesleğimi çok seviyorum, zira program yazmakla edebî bir metin yazmak arasında önemli benzerlikler olduğunu düşünüyorum. İkisi için de yaratıcı olmak, çok büyük önem arzediyor.
turk-internet.com : Bilgisayarda şiirlerinizi resimlediğinizi biliyoruz. Şiirlerinizi resimlemek aklınıza nerden geldi? Resimleriniz ve sergileriniz hakkında bilgi verir misiniz?
Alper Şirvan : Uludağ Üniversitesi Bilgisayar Programcılığı bölümünden 1995 yılında derece ile mezun olmama rağmen mimarî engellerin bir kere daha karşıma çıkması sebebi ile 2,5 yıl iş bulamadım. Daha doğrusu iş başvurularına gittiğim yerlerde, meslekî yeterliliğime onay verilmesine ve o dönemde Clipper ile yazdığım programların çok beğenilmelerine rağmen işyerlerinin mimarî anlamda müsait olmamasından dolayı çalışmam mümkün olmadı.
Bizde işi yapan kişinin işle ilgili vasıflarından ziyade, fiziksel özelliklerine, bir çok zaman da siyasî görüşüne bakılıyor. Halbuki, aslolan “ehliyettir”, kişinin o sahadaki uzmanlık derecesi ve ehil olup olmadığıdır.
İş aradığım bu süreçte bir şekilde kamuoyuna sesimi duyurmak amacı ile şiirlerimi resimleyip bir sergi açmayı düşündüm ben de… 1995-1996 Yılları… O zaman daha 386 makinem var evde, DOS ve windows 3.1… Paint’te resimlemeye başladım şiirlerimi… Bursa manzaraları, soyut çalışmalar derken kırk küsur resim oldu. Şimdi düşünüyorum da çılgınca bir işmiş yaptığım… İnsanın bir hedefi olunca zor diye bir şey kalmıyor.
1996 Eylül ayında Manisa’nın Turgutlu ilçesinin kurtuluş şenliklerinde ilk sergimi açtım. 1997 Eylül yılında Bursa Tayyare Kültür Merkezinde ikinci sergimi açtığımda istediğim kamuoyu oluşmuş gibiydi. Sergimi dönemin Bursa Valisi Orhan Taşanlar’ın açması, medyanın ilgisini çekmişti. Sesimi duyurmuştum, nitekim sergiden 6 ay sonra Bursa Büyükşehir Belediyesinin açtığı imtihanı kazanarak 16 Mart 1998’de halen çalışmakta olduğum Bursa Büyükşehir Belediyesi Huzurevinde işe başladım.
2002 yılı Ekim ayında, 1994 yılında başkanı Sayın Kamile Erdemir vasıtası ile bana bir akülü tekerlekli sandalye getiren Türk-Alman Özürlüleri Entegrasyon Derneğinin 15. Kuruluş Yıldönümü Faaliyetleri çerçevesinde sözkonusu derneğin davetlisi olarak gittiğim Almanya’nın Nürnberg şehrinde 3.sergimi açtım, oradaki ilgi de fevkalâdeydi. 13-15 Haziran 2003’te ise İstanbul Harbiye Askeri Müze’de bir karma sergiye katıldım. Resmi sadece bir zamanlar yukarıda ifade ettiğim sebeplerle icra ettiğim “ek bir uğraş” olarak görmemle beraber, iş bulmak için giriştiğim bir uğraşın, Almanya’da bile sesimi duyurmama vesile olması beni mutlu ediyor. Benim sanatsal iddiam daha çok edebiyat sahasında…
turk-internet.com : Almanya’da sergi açtığınızı belirttiniz. Engellilerin Almanya ve Türkiye ekseninde konumlarını kısaca değerlendirir misiniz?
Alper Şirvan : Malumunuz, ülkemizde farkedilir derecede bir yabancı hayranlığı mevcut halihazırda… “Adamlar yapmış” mantığı ile gittim ben de Almanya’ya… Evet mimarî problemlerin çoğunu halletmişler. Asansörler büyük, kaldırım geçişleri hemzemin, bir çok yerde engelli tuvaletleri mevcut… Fakat, orada engellilerin toplumdan ayrı bir “sınıf” olduklarını görmek beni şaşırttı.
Mesela orada düzenlenen şiir gecelerimden birine katılan engelli bir bayanın anlattıklarına göre, çalışan bir engellinin ücretinin bir miktarını çalıştığı kuruluş, kalanını ise devlet veriyormuş, bu bana çok ters geldi. Verilen mesaj hiç te hoş değil… Orada kaldığım kısa süre içerisinde az veya çok, fiziksel, sosyal ve zihinsel kapasitesine göre engellilerin mutlaka çalışması öngörülüyor ve çalışıyorlar da fakat hem çalışırken, hem emekli olduktan sonra aynı işi yapan emsallerine göre maaşları çok daha az oluyormuş.
Bu açıdan, bizde “iş bulabilirse” çeşitli vergi indirimleriyle birlikte engellilerin iş konusundaki durumları biraz daha iyi diyebiliriz. Bizim, bilhassa bedensel engelliler olarak, işsizliğin genel bir problem olduğunu düşünürsek iki büyük problemimiz var: Eğitim ve mimarî durum… Önce engelli insanlarımız vasıflı hale gelmeli ve getirilmeli, onlarla muhatap olacak olan toplumun diğer kesimleri “engelliye bakış” konusunda eğitilmelidir. Bu konuda herkese görevler düşüyor.
turk-internet.com : Şiirlerinizi kitaplaştırmayı düşünür müsünüz? Şiirden başka edebiyat çalışmalarınız var mı? Şiirlerinizle birlikte onları da bir kitapta toplamayı düşünüyor musunuz?
Alper Şirvan : 1996 yılında “Issız Bir Sevda” adlı ilk şiir kitabım, bir yakınımızın katkıları ile yayımlandı. Kitabımın çıkması, önümde bambaşka ufuklar açmıştı. Bu şiirlerden bazıları, amcam Fuat Şirvan tarafından çeşitli makamlarda bestelenirken, “Bekleyiş” adlı şiirim kıymetli bestekâr İlgün Soysev tarafından Hüzzam makamında bestelenip TRT repertuarına girdi.
1999 yılında basıma hazır hale getirdiğim “Gözlerinde Sevgi Buldum; Benim mi?” adlı ikinci şiir kitabımı, o tarihten bu yana sponsor bulamadığım için bastıramıyorum. Bundan başka, hikaye ve denemelerim de var fakat yine aynı sebepten onlar da basılmayı beklemekte…
Alper Şirvan’ın edebiyatçı kimliğini tanıttığımız bu ilk bölümden sonra bilgisayarcı kimliğini tanıttığımız ikinci bölüm için Bilgisayar ve İnternet Bir Başka Hayat Demek -2 başlığı altına bakınız.
Alper Şirvan’ın web sitesine www.alpersirvan.com adresinden ulaşabilirsiniz.
Kaynak : 