EMO‘dan YÖK ve Milli Eğitim Bakanlığı‘na Teknoloji Fakülteleri Uyarısı

Elektrik Mühendisleri Odası, Teknoloji Fakülteleri konusunda bir açıklama yayınladı ve “Tabela Değişikliği ile Mühendis Yetişmez” dedi. EMO’nun açıklaması şu şekilde :

AKP Hükümeti, mesleki ve teknik eğitim fakülteleri mezunlarının yaşadığı istihdam sorunu karşısında popülist bir yaklaşımla mühendislik mesleğinde açmazlar yaratacak bir adım atarak, bu fakülteleri teknoloji fakültelerine dönüştürmüştür. Bu fakültelerden tekniker mi, mühendis mi, teknoloji mühendisi mi, yoksa teknolojist mi mezun edileceği konusunda 5 aydır hiçbir açıklama yapılmamış, hiçbir düzenlemeye gidilmemiştir. Üniversite sınavları öncesinde bu fakültelerin hangi bölümleri açacağı dahi henüz belirlenmemiştir.

Bazı üniversiteler ne yazık ki yalnızca tabelası değiştirilen bu fakültelerden mühendis mezun etme hevesine kapılmıştır. Öncelikle tabela değiştirilerek mühendis yetiştirilemeyeceğini; bazı fakülte mezunlarının yaşadığı istihdam sorununun, yeni istihdam sorunları yaratılarak çözülemeyeceğini vurgulamak gerekmektedir. AKP Hükümeti, böyle bir konuda eğitim sistemini ve ülkenin gelişim planlarına göre istihdam ihtiyacını gözeten herhangi bir strateji belirlemeden ve konunun taraflarıyla paylaşmadan, oldu-bittiye getirerek hareket etmektedir. Ülkede genel seçimlerin yaklaştığı bir dönemde böyle bir karar alınması, yalnızca siyasal çıkarla açıklanabilir bir adımdır.

Elektrik Mühendisleri Odası (EMO) olarak, Yükseköğretim Kurulu‘na (YÖK) ve Milli Eğitim Bakanlığı‘na dün (4 Mayıs 2010) gönderdiğimiz yazıyla, mesleki ve teknik eğitim fakültelerinin teknoloji fakültelerine dönüştürülmesinin ardından yaşanan karmaşayı ortaya koymaya çalıştık ve bu kararın yeniden gözden geçirilmesini istedik. Yazının tam metnine http://www.emo.org.tr adresinden ulaşabilirsiniz.

YÖK‘e ve Milli Eğitim Bakanlığı‘na Uyarı Yazısı

EMO Yönetim Kurulu Başkanı Cengiz Göltaş imzasıyla YÖK‘e ve Milli Eğitim Bakanlığı‘na gönderilen yazıda, “Konuyla ilgili yeterli bilginin bulunmaması, yapılan girişimin iyi düşünülmeden başlatıldığını göstermektedir. Bu nedenle konuyu daha da içinden çıkılmaz bir aşamaya gelmeden, konunun meslek odaları başta olmak üzere ilgili taraflarını da kapsayacak şekilde yeniden gözden geçirilmesi için çalışma yapılmasını, bu değişikliklerle esas olarak neyin hedeflendiğinin kamuoyuna ve tarafımıza bildirilmesini talep ederiz” denildi.

Yazıda, temel itiraz noktaları ve öneriler özetle şöyle ortaya konuldu:

1. Bilimsel, teknik ve akademik veriler, mesleki ve teknik eğitim fakültelerinde uygulanan programın, mühendislik unvanı elde edilmesi için yeterli olmadığını ortaya koymaktadır. Bu durum karşısında, teknik öğretmen yetiştirmek üzere programlanmış fakültelerin adlarının değiştirilerek mühendis yetiştirmesinin sağlanamayacağı gibi teknik öğretmenlerin unvanlarının değiştirilmesiyle mühendis olamayacakları da açıktır.
2. İstihdam sorunu yalnızca teknik eğitim fakülteleri değil, fen-edebiyat fakülteleri mezunları başta olmak üzere diğer fakültelerden mezun olanların, hatta mühendislerin de karşı karşıya kaldığı bir sorundur. Türkiye İstatistik Kurumu‘nun ilk kez açıkladığı verilere göre mühendislik işlerinde işsizlik oranı yüzde 12.8‘dir. Elektrik Mühendisleri Odası olarak 2009 yılında yürüttüğümüz Küresel Krizin Etkileri: EMO Üyelerinin İstihdamı araştırmasına göre ise; elektrik-elektronik mühendislerinde yüzde 10.7, elektrik mühendislerinde yüzde 10.3, bilgisayar mühendislerinde yüzde 9.5, elektronik haberleşme mühendislerinde yüzde 8.3, elektronik mühendislerinde yüzde 7.7, biyomedikal mühendislerinde yüzde 7.1 oranına ulaşan işsizlik söz konusudur.
3. Mühendislik gibi üniversite sınavlarında çok yüksek puanlarla ülkemizin en iyi öğrencilerinin seçilip alındığı ve teknik eğitim fakültelerinin neredeyse 2 katı kaynak harcanarak yetiştirilen mühendislerde yüzde 10‘ları aşan işsizlik oranı ciddi bir istihdam sorunu olduğunu göstermektedir. Bu soruna dahi çözüm üretilemezken, yetersiz bir eğitimle yeni işsiz mühendisler yaratma girişimi, bilimsel ve akademik hiçbir gerekçeyle açıklanamaz.
4. ABD‘de ve Avrupa‘da birçok ülkedeki “mühendislik teknolojisti/teknoloğu” yerine Türkçe çevirileri ters sözcük sırasında yapılarak “teknoloji mühendisi” veya “uygulama mühendisi” adı kullanılmaktadır. Böylece, teknoloji fakültelerinden mezun olacakların, mühendislerin yetki ve sorumluluk alanlarına sokulmak istendiği sonucu ortaya çıkmaktadır. Hatta ülkemizde doğrudan mühendis unvanı kullanılmaya başlanmıştır.
5. Meslek liseleri mezunlarının üniversite sınav girişlerine ilişkin katsayı karmaşası yaratılırken, meslek liselerine öğretmen yetiştiren eğitim fakültelerinin kapatılması iç tutarlılık açısından da ayrıca ele alınmalıdır. Ülkemizde iş dünyası sürekli olarak nitelikli ara eleman ihtiyacına vurgu yaparken; teknoloji fakülteleri kurulumuyla birlikte, ara eleman yetiştirecek eğitmen kadrolarının 1 yıllık formasyon eğitimiyle yetiştirilmesinden de söz edilmektedir.
6. İş dünyasının ihtiyacı olan nitelikli ara eleman ve tekniker yetiştirilmek isteniyorsa, meslek yüksekokullarının eğitim kalitesinin arttırılması zorunludur. Eğer teknik ve mesleki eğitim fakülteleri için ihtiyaç fazlası olduklarına yönelik belirleme yapılmışsa, bu kaynağın nitelikli ara eleman yetiştirmek için meslek yüksekokullarıyla ilişkilendirilerek kullanılması daha yerinde bir tercih olacaktır.
7. YÖK‘ün teknoloji fakültelerinde mühendislik bölümleri açılmasına izin vermesi durumunda, aynı üniversite bünyesinde örneğin iki ayrı bilgisayar mühendisliği bölümü kurulması gibi garip durumlar da ortaya çıkacaktır. Alınan Bakanlar Kurulu kararıyla 21 teknoloji fakültesi oluşturulmuştur. Teknik eğitim fakülteleri bünyesinde EMO‘nun mesleki alanlarındaki ara elemanları yetiştirmek üzere kurulan öğretmenlik bölümlerinin 2009 yılında 2 bin 592 öğrenci aldığı, aynı yıl EMO‘nun mesleki alanlarındaki mühendislik fakültelerine 11 bin 835 öğrencinin kayıt olduğu görülmektedir. Teknik eğitim fakültelerindeki aynı kontenjanların teknoloji fakülteleri adı altında mühendislik bölümü kontenjanlarına dönüştürülmesi durumunda, ortalama 4 yıl sonra mezun olacak mühendis sayısının yüzde 22 artması söz konusu olacaktır. Bu durum, mühendislerin mevcut işsizlik oranının 3‘e katlanması anlamına gelecektir ve işsizlik sorununun çözümüne herhangi bir katkıda da bulunmayacaktır.