Yıllardan bu yana konferanslarda sürekli olarak ülkemizdeki ARGE çalışmalarının eksikliğini anlatan konuşmaları dinliyorum. Bu konuşmalar maalesef hala büyük oranda “entellektüel fikir söyleme” düzeyinde kalıyor. Konuşmacıalrdan bazıları bir şeyler yapabilecek konumlara da sahip ama bu konuda harekete geçen çok az.
Gerçi son yıllarda KOSGEB destekleri, TTGV destekleri gibi bazı ARGE destekleri de bulmak mümkün hale geldi. Bu nedenle biraz da kabahati sanayide ya da üniversitelerde bulmak gerek diye düşünenler de var. Bu tür düşünenler, 1930 hatta 1950 sonrası başladı diyebileceğimiz sanayimizin biraz tembellik ettiğini ya da geçmişin kötü alışkanlıklarından kurtulamadığını, işin kolayına kaçıp hazır teknolojileri alarak kendilerine uyarladıklarını düşünüyorlar. Şahsen benim de düşüncem bu yönde..
Ama bu tarzın dışına çıkan kişiler de yok değil. Umudum bu kişilerin sayısının artması. Bu nedenle de bu tür gelişmeleri haber-röportaj haline getirmeye özen göstereceğiz. İşte bugün böyle bir örneği size sunuyoruz. 2 ayrı kuruluşun, okul arkadaşı olan 2 bireyinin yoğun çabası ile kurulan güzel bir işbirliği. Özlenen bir işbirliği. Oksijen ile Sabancı Üniversitesi 2 ayrı projede örnek bir işbirliği ile ARGE yapıyorlar. Nasıl mı? Bizzat projenin 2 taraftaki lideri ile konuştuk.
turk-internet.com : Bu işbirliği nasıl başladı?
Dr.K.Murat Ekşioğlu (Oksijen) : Üniversite-sanayi işbirliği için biz bir adım atalım. Bir şekilde başlayalım. Nerede ne olacak görelim dedik.
Konuşmaya kasım 2004’de başladık. Oksijen zaten daha önce üniversite hocalarından danışmanlık hizmeti alıyordu. Ama bu süreçte daha farklı bir yontem ile farklı bir çalışmayı öngördük: süreç içerisinde öğrencilerin çalıştığı bir araştırma birlikteliği.
turk-internet.com : Üniversite-Sanayi işbirliği ülkemizde sizce neden zayıf?
Dr.Erkay Savaş (Sabancı Üniversitesi): Neden yapılamıyor? Çünkü bir sürü mevzuat vs var. İstek varsa bunu aşmak gerek dedik. State of art denilen düzeyde bir şey olmadı şimdiye kadar. Yeni bir nesil geliyor. Sabancı üniversitesinde çalışan herkesin yurtdışında çalışma tecrübesi ve doktorası var. Bir çoğumuzun sanayi tecrübesi de var. Burada yaptığımız işlerin, sanayide karşılığı olmalı. Anlamlı olmalı ve bir yere varması lazım diye düşündük.
Sabancı Üniversitesinde lisans öğrencilerinin 492 olarak kodlanan bir proje yapması gerekiyor. Bu ödevde çok pratik ve gerçek problemleri çözmek olmalı diye düşünüyoruz. Ama ne kadar sanayiden gelsek de, iyi ve gerçek bir problem bulamayabiliyoruz.
Dışarıdan tandığımız ARGE ihtiyacı olan bir firma –örneğin Oksijen—ile çalışalım dedik. Oksijen takdir ettiğimiz bir firmaydı. Araştırma konusunda ciddi ve takipçi, development kapasitesi olan kişilerin yer aldığı bir firma.
Son sınıf projeleri için birlikte bir şeyler yapalım diye düşündük. Ve dedik ki.. “sizin ihtiyacınız – çözmek zorunda olduğunuz probleminiz var mı?” Amacımız bunu proje formunda yapıp, öğrencilere vermekti. Oksijen şirketi konuyu sponsor edecek ve gerçekleştirmesini sağlayacaktı.
Öğrenciler de çok hevesliydi. Tek tek görüşüp uygun olanları seçtik. Şu anda bu işbirliği kapsamında yürüyen 2 proje var. Daha sonra da başka projeler olacak.
turk-internet.com : Üzerinde çalıştığınız projeler nedir?
Dr.K.Murat Ekşioğlu (Oksijen) : ”Mobil İletişimde Lokalizasyon” yani “Yer Tespit Etmek”. Bu 4.sınıflara verdiğimiz bir reserach-araştırma projesi oldu. Aslında lokalizasyon anlamında piaysada çalışan bir sistem var ama biz daha iyi sonuç verecek algoritmalar geliştirmeye çalışıyoruz. Araştırma tarafını, mümkün olduğunca üniversitelere yaptırıp, geliştirmeyi (development) kendimiz yapmak istiyoruz.
Bu noktada vurgulamak istediğim bir husus var. Arge konusu Türkiye’de karışık. Kelime tam yorumlanmış değil. Benim bakış açımdan GE kısmı yani geliştirme var olan belli bir şeyi alıp geliştirmektir. Yani bir ürün vardır. Bunu rekabetçi, pazarda yeni bir bir alan bulacak şekilde geliştirmek GE kısmı olmalıdır.
AR kısmı ise sadece belli bir konuyu, şeyi araştırmaktır. Yeni servis araştırmak bir AR değildir. Bu açıdan bakıldığında AR kısmını şirketler yani bu örnekte ben yapmamalıyım. AR zaten nankör bir konu. AR’a yatırılan paranın % 80’i boşa gider. Ancak % 10-20’si ile bir şey bulunur. Bu nedenle de AR’ın devlet eliyle, enstitü ya da üniversiteler eliyle yapılması gerekir diye düşünüyorum.
Röportajın devamını Ülkemizden Heyecan Verici bir Üniversite-Sanayi İşbirliği-2 başlığı altında okuyabilirsiniz.
Kaynak : 