Dünyanın her tarafında çöp dağları yığılıyor. Bunları geri dönüşüme sokmak veya yok etmek sorun yaratıyor. Çin’de de yılda kişi başına 30 kilo çöp üretiliyor. Bunları yok etmekte kullanılan yöntem ilginç.
Binlerce vahşi beyaz kurtçuk, güneybatı Çin’deki Pengshan şehrinde, alışılmadık bir çiftlikte çöpe atılan et, sebze ve meyveleri yiyor, yokediyor. Çiftliğin yöneticisi Hu Rang, “Bir kilo ufak kurt dört saatte ortalama iki kilo çöp yiyebiliyor.” diyor.
Kökeni Amerika olan bu kurtçuklar bazı özel yiyecekleri tüketmekle tanınıyorlar: yemek artıkları, bozulmuş yiyecekler, dışkılar, hayvan leşleri ve bozulup kokuşmakta olan her türlü organik maddeler. Chengdu kentinin 2.000 restoranından gelen artıkları imha etmekle görevli Chengwei Environment (çevreyle ilgili bir kuruluş) Müdürü Wang Jinhua ” bunlarla dolu bir kaba bir balık koysanız anında iskeleti kalır” diyor.
Wang, yiyecek artıklarının tüm dünyada bir sorun oluşturduğunu söyledikten sonra bu sorunun Çin’de, kültürel nedenlerle, daha da yoğun hissedildiğini belirtiyor: Dışarıda yemeğe davet edilince, konukseverliğini göstermek isteyen davet sahibi daima gereğinden fazla yemek ısmarlıyor. Tabii sonunda çok yemek artıyor ve atılıyor.
Hesaplandığına göre Çin’de her yurttaş günde ortalama 150 gram artık bırakıyor, ki bu da, kişi başına yılda 29 kilo çöpe denk düşüyor. Bütün bunların anlamı, ülkede her yıl 40 milyon ton çöp üretiliyor olması. Wang bu yıl Chengdu çevresinde 3 ya da 4 benzer tesisin açılabileceğini söylüyor.
Aslında bu yiyici böceklerin yararı yalnızca çöplerin imha edilmesinden ibaret değil. Bunlar iyice semirdikten sonra bir kısmı canlı olarak veya kurutulup tavuk, balık, kaplumbağa gibi hayvanların beslenmesi için kullanılıyor. Kurtçuklar, %60’tan fazla protein ve %36 lipit içerdikleri için, bu hayvanlar açısından son derece besleyici.
Özetle bu kurtçuklar sayesinde atık yiyeceklerin içindeki protein ve yağlar geri kazanılarak, tavuk ve balık gibi beslenip yenen hayvanlar aracılığıyla yeniden insan besleme döngüsüne enjekte edilmiş oluyorlar. Kurtçukların son bir yararı da tarımda biyolojik gübre olarak kullanılabiliyor olmaları. Dolayısıyla yarar yalnızca ekolojik değil, aynı zamanda ekonomik.
Kaynak : 