ABD hükümetinin zor durumdaki çip üreticisi Intel’den %10 hisse alma kararı, arkasından Softbank ve Nvidia’nın yatırımları stratejik destekler olarak yorumlanmıştı. Bu gelişmeler, ABD tarafından yarı iletken sektöründe, Intel’in “başarısız olamayacak kadar önemli” değerlendirildiği anlamına geliyordu. Dolayısıyla o günlerden bu yana geçen sürede Intel hissesi, temel göstergelerden ziyade iyimserlikle desteklenmişti. Ancak sonu gelmiş gözüküyor.
Intel’in 22 ocaktaki yıllık bilanço toplantısında, operasyonel sorunlarının çözülmediğini kabul etmesinin ardından 23 Ocak’ta Intel hisselerinin tek bir seansta %17 düştüğü görüldü.
Bu satış dalgası, hükümet desteğinin zaman kazandırabileceğini, ancak uygulama sorunlarını çözemeyeceğini açıkça gösteriyor.
Stratejik Varlıktan Piyasanın Gözdesi Olmaya — Kısaca
Intel’in son aylardaki toparlanmasının, rekabet gücündeki iyileşmeyle çok az ilgisi vardı ve her şey jeopolitikle ilgiliydi. ABD, Asya’daki çip üretimine olan bağımlılığını azaltma çabalarını yoğunlaştırdıkça, Intel, zor durumda olan eski bir firmadan ulusal bir sanayi varlığına dönüştürüldü.
Hükümetin aldığı hisse, uzun vadeli desteğin örtük bir garantisi, Intel’in dökümhane hedeflerinin sürmesi ve toparlanma stratejisine duyulan güven oyu.
Yatırımcılar ise hisselerini, devlet desteğinin yıllarca süren kaçırılan işlem düğümlerini, geciken ürünleri ve kaybedilen pazar payını telafi edeceğini düşünerek satın aldılar.
Ama bu anlatılar, Intel’in kendisi de acı gerçeği kabul ettiği anda çöktü: toparlanma büyük ölçüde tamamlanmamış durumda.
Tetikleyici: Siyaset Değil, Operasyonel Sorunlar
Intel’in açıklamaları, talep şokları veya makro koşullarla ilgili değildi. Uygulamayla ilgiliydi. Yani şirketin neredeyse on yıldır süren sorunlarının devam ettiği raporlandı.
Yönetim devam eden üretim verimsizliklerine,gelişmiş işlem düğümlerinin devreye alınmasındaki zorluklara ve hem iç ürünleri hem de dış dökümhane müşterilerini etkileyen gecikmelere işaret etti. Başka bir deyişle, hükümet müdahalesini ilk etapta gerektiren temel sorunlar ortadan kalkmadı.
Piyasalar buna göre tepki verdi. %17’lik düşüş panik hareketi değildi; yeniden fiyatlandırmaydı.
Hükümetin Hisse Senedini Korumamasının Nedenleri
Bu olayla ortaya çıkan fikirler ise, stratejik önemin, operasyonel yetkinliğe eşit olmadığı ve devlet desteğinin, hissedar getirilerini garanti etmediği şeklinde.
ABD hükümetinin hissesi, yerli üretim kapasitesini, tedarik zinciri dayanıklılığını ve ulusal güvenlik hedeflerini güvence altına almak için tasarlanmıştı. Intel’in üç aylık performansını desteklemek veya hissedarları kötü haberlerden koruyamadı.
Intel’in üretim ve uygulama zorluklarının devam ettiği netleştiğinde, hisse senedi fiyatı, yüksek riskli ve belirsiz zaman çizelgelerine sahip bir toparlanma hikayesi olarak yeniden şekillendi.
Intel İçin Tanıdık Bir Desen
Intel’in sorunu hiçbir zaman sermaye veya siyasi destek eksikliği olmadı. Sorun, zaman, tutarlılık ve kusursuz uygulama oldu; rakiplerinin ustalaştığı özellikler bunlar.
Bu ileriye yönelik olarak, Intel çökmesi anlamına gelmiyor. çünkü ABD onu terk etmiyor. Ancak piyasa daha net bir çizgi çiziyor. Intel stratejik olarak vazgeçilmez olabilir, ancak ticari olarak kırılgan.
Hükümetin hissesi, Intel’in muhtemelen hayatta kalmasını sağlıyor. Bu, Intel’in başarılı olacağını veya hissedarların bu süreçte ödüllendirileceğini garanti etmiyor.
Yatırımcılar için 23 Ocak, sanayi politikasının bir şirketi istikrara kavuşturabileceğini, ancak yerçekimini durduramayacağını hatırlattı. Intel, sürdürülebilir operasyonel ilerleme göstermedikçe, iyimserlik tek başına hisseyi ayakta tutamaz.
Hükümet desteğiyle beslenen olumlu havayı aylarca sürdürdükten sonra, Intel’in keskin düşüşü bir gerçeklik kontrolü oldu. Sorunlu çip üreticisi, piyasalara neden öncelikle bir kurtarma operasyonuna ihtiyaç duyduğunu ve yarı iletkenlerdeki toparlanmaların neden çeyreklerle değil, yıllarla ölçüldüğünü hatırlattı. Yatırımcılardan gelen mesaj açıktı: destek, güvenilirlik değil, hayatta kalmayı sağlar.
Kaynak : 